Generalnie większości z nas słowo pustynia kojarzy się z nieograniczoną ilością piasku, żółciutkiego, ciepłego, przesypywanego przez wiatr z miejsca na miejsce. I jeszcze takiego, w którym można zostawić ślady swych stóp, tak pięknie wyglądające na zdjęciach. Czyli Sahara. A niestety / stety większość pustyń na świecie jest kamienistych. Ja tam lubię kamieniste, bo Pustynia Błędowska to największa atrakcja krajobrazowa w powiecie olkuskim. Znajdują się tam piękne, drewniane tarasy w kształcie Róży Wiatrów, z których można podziwiać piaszczysty Ponad 300 km od Warszawy. Pustynia Błędowska – polska Sahara, czyli największy w naszym kraju obszar lotnych piasków. Jest częścią Jury Krakowsko-Częstochowskiej, a w filmach polskiej produkcji udawała pustynie Afryki. Niedaleko z niej do innych atrakcji regionu. Warto uwzględnić ją w planach wycieczki. Pustynia Błędowska. Pustynia Błędowska. Sign in. Open full screen to view more. This map was created by a user. Learn how to create your own. Te położone na Pojezierzu Iławskim jeziora z lotu ptaka wyglądają bardzo osobliwie. Owalny kształt Jeziora Płaskiego, a także sam jego kolor sprawiają, że akwen wygląda jak ogromna dziura lub studnia bez dna. Z kolei umiejscowione obok Jezioro Krejwelanek, uchwycone z góry, formą przypomina dżdżownicę. Wielka Pustynia Błędowska, znana również jako Duża Pustynia Błędowska – aktualnie zarośnięty zespół lotnych piasków pochodzenia antropogenicznego, leżący na pograniczu Wyżyny Śląskiej i Wyżyny Olkuskiej, rozciągający się na przestrzeni ok. 150 km². W jego skład wchodzą: Pustynia Ryczowska , Dziadowskie Morze, Pustynia Starczynowska , Pustynia Błędowska . Aktualnie . Pustynia Błędowska – informacje ogólne Pustynia Błędowska znajduje się na pograniczu Wyżyny Śląskiej i Wyżyny Olkuskiej. Ma niecałe 10 km długości i 4 km szerokości. Zdjęcie : mapy Google Powstała w skutek wycinki sporej ilości drzew potrzebnych do kopalni srebra i ołowiu, którymi były wzmacniane szyby kopalniane na terenie Olkusza. Teren pustynny ma podłoże żwirowe i piaskowe więc owa wycinka drzew oraz pobór wód gruntowych doprowadziły do powstania pustyni Ciekawostki związane z Pustynią Błędowską: Pustynia Błędowska znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Orlich GniazdCzęść pustyni jest terenem wojska, na który jest zakaz wstępu. Wykorzystywana jest jako zrzutowisko dla spadochroniarzy, sprzętu bojowego i zaopatrzenia. Obecnie jest realizowany projekt „Kompleksowa ochrona nieleśnych siedlisk przyrodniczych na terenach wojskowych NATURA 2000” Białe punkty na niebie to spadochroniarze 🙂 W lata 50-tych wieku XX na pustyni można było zaobserwować zjawisko nazywane fatamorganą ( czyli zauważanie złudnego przedmiotu znajdującego się w większej odległości).Na pustyni dochodziło do burz piaskowych, które zasypywały pobliskie łąki oraz tworzyły na pustyni wysokie skarpy piasku. Silne podmuchy wiatru tworzyły również piaskowe wiry. Do dzisiaj należy uważać podczas porywistego, silnego wiatru i burz. W trakcie realizacji projektu „Natura 2000” na terenie Pustyni Błędowskiej znaleziono 9500 przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych, które były pozostałościami po dwóch wojnach światowych oraz wykorzystywaniu pustyni jako poligonu wojskowego. Pustynia Błędowska – punkty widokowe Punkt widokowy Róża Wiatrów Widok z lotu ptaka – punkt widokowy Róża Wiatrów Najnowszy punkt widokowy, do którego można dojechać z drogi Klucze i Hutki. Dojazd jest oznakowany, możemy zatrzymać się tuż za znakiem i zrobić spacer ok. 1 km lub pojechać dalej samochodem i zatrzymać się tuż koło punktu widokowego Skrzyżowanie drogi Klucze i Hutki Róża Wiatrów została wybudowana w 2018 roku – stanęły tam altany, punkty widokowe i molo. Organizowane są tu różnego rodzaju imprezy sportowe, kulturowe stąd wybrać się również w trasę ścieżek edukacyjnych. Armata przeciwpancerna wojska polskiego z czasów II Wojny Światowej Widok na Pustynie Błędowską 2. Punkt widokowy Wzgórze Czubatka Wzgórze Czubatka 382 znajduje się w miejscowości Klucze. Można tam dojechać samochodem lub dojść pieszo. Droga jest oznakowana. Znaki prowadzące do wzgórze Czubatka oraz Staw zielony Z tego punktu widokowego możemy zobaczyć pustynie z lotu ptaka. Wzgórze Czubatka i widok na Pustynię Błędowską Możemy wybrać się również na spacer żółtym szlakiem na pustynie lub na Staw Zielony i Czerwony. Do stawu Zielonego oraz Czerwonego można również dojechać samochodem. Zdjęcie: mapy Google Stawy powstały w skutek zatopienia dawnych wyrobisk kopalnianych. Nazwa stawu Czerwonego pochodzi od koloru występującej tu gliny, która była z tego miejsca wydobywana. Pokłady gliny barwiły wodę na rdzawo-czerwony kolor – teraz woda ma kolor miejscu stawu Zielonego wydobywano wapień jurajski oraz rudę żelaza – piryt i limonit. Staw Czerwony Staw Czerwony Staw Zielony – jest miejscem koła łowickiego 3. Punkt Widokowy Dąbrówka Wzgórze Dąbrówka 355 w miejscowości Chechło – to tutaj mieści się kolejny punkt widokowy na Pustynię Błędowską i to w tej części pustyni są prowadzone działania przez wojsko, czyli wejście jest zabronione. Dojazd do punktu widokowego jest oznakowany, parking tuż koło punktu widokowego. Platforma puntu widokowego Dąbrówka Pojazd wojskowy WSKAZÓWKI: wybierając się z dzieckiem należy uzbroić się w cierpliwość: pustynia do duża piaskownica w oczach małego dziecka,spacer po pustyni z wózkiem – może być ciężko, sam spacer jest już męczący, wybierając się na spacer na Staw Zielony i Czerwony najlepiej bez wózka, przejścia są wąskie, a na końcu są nawet schody, jeżeli wybieracie się z daleka i chcemy tylko zobaczyć punkty widokowe warto połączyć zwiedzanie z pustyni z innymi atrakcjami w okolicy Pustynia Błędowska powstała w wyniku intensywnego wyrębu lasów, jaki był prowadzony w XIII i XIV wieku na potrzeby zlokalizowanych w okolicy Klucz i Olkusza hut srebra i ołowiu. Pozyskane drewno wykorzystywano do budowy szybów i sztolni oraz produkcji węgla drzewnego niezbędnego do przetwarzania rudy. Wyrąb lasu wraz z sytemami korzeniowymi był elementem, który zainicjował powstanie pustyni, ale główną rolę w odsłonięciu grubych pokładów piasków odegrał wiatr. To on zerwał pozrębową warstwę gruntu odsłaniając znajdujący się pod nią piasek, który swoim obszarem objął ok 33 km2 powierzchni między Chechłem, Kluczami a Olkuszem. Już wczasach Kazimierza Wielkiego olbrzymie połacie piasku zagrażały murom średniowiecznego miasta królewskiego, jakim był Olkusz. Wg niektórych podań to właśnie w tym czasie podjęto pierwsze działania w zakresie utrwalenia piasku poprzez ściągnięcie z nad brzegów Bałtyku wydmuchrzycy piaskowej - trawę, która potrafiła przetrwać na piaskach wydm i pustyni. Współcześnie powiedzielibyśmy, że Pustynia powstała w wyniku nierozważnej działalności człowieka - rzec by można "średniowiecznej katastrofy ekologicznej", ale działalność ta spowodowała, że swoje miejsce na bezludziu odnalazły gatunki roślin i zwierząt, których próżno szukać w innych częściach kraju. Mowa tu przede wszystkim o murawach napiaskowych i charakterystycznych dla tego terenu wydmach śródlądowych, które dziś są przedmiotem ochrony obszaru Natura 2000. Przez wiele wieków piachy - jak wówczas nazywano pustynię - istniały w niezmienionej formie stopniowo zmniejszając swoją powierzchnię, gdyż ludzie mozolnie odbierali jej skrawki poprzez próby zalezienia. Wszystko zmieniło się w latach 60-tych XX w. Wtedy to została celowo zalesiona wierzbą kaspijską, która pozwoliła na szerokie rozprzestrzenienie się innej roślinności, głównie sosny zwyczajnej. Działania te podjęto w celu utrwalenia lotnych piasków, które zasypywały pola okolicznych rolników. Wówczas, inaczej niż obecnie, teren Gminy Klucze był obszarem czysto rolniczym z rozwijającym się dopiero przemysłem dlatego głosów sprzeciwu było stosunkowo niewiele. Proces zalesiania był długotrwały, a ostatnie zalesienia trwały do lat 90 tych XX wieku. Wówczas to lokalna społeczność uświadomiła sobie, że być może straciła cząstkę własnej tożsamości – unikat na skalę europejską, który należało ratować. Poniżej przedstawiamy krótką historię postępu sukcesji naturalnej widocznej na zdjęciach satelitarnych ostatnie 60 lat. Rok 1955 to obraz Pustyni Błędowskiej przed decyzją o zalesieniu. Widać, że wówczas Pustynia rozciągała się od Klucz na wschodzie aż na obszar dzisiejszych Lasów Błędowskich na zachodzie. Warto podkreślić, że obecnie po pracach rewitalizacyjnych obszar Pustyni nie jest już tak duży. Szczególnie charakterystyczne dla tego okresu są łąki w okolicach rzeki Biała Przemsza, które były wówczas miejscem aktywności mieszkańców Klucz i Chechła. Istniejący obecnie kompleks leśny w tym obszarze nie występował a cała Dolina Rzeki Biała Przemsza była obszarem łąk z niewielkimi zagajnikami lasu. Decyzja zapadła... "Pustynię należy zniszczyć!" 1968 r. Rok 1968 to okres, w którym widać już postępujący proces zarastania Pustyni, który szczególnie szybko postępuje w części północnej oraz zachodniej. Na prezentowanym zdjęciu można zauważyć także ułożone w szeregu punkty w części północnej na wprost wzgórza Dąbrówka. To skorupy czołgów, przywiezionych na Pustynię, jako cele dla lotnictwa. Do czasów współczesnych nie zachowała się żadna z nich, ale możemy je zobaczyć na wielu zdjęciach archiwalnych. Ciemniejsze połacie na części południowej to zarastające obszary wydm. Rok 1974. Możemy zaobserwować, że roślinność wkroczyła na niemal cały obszar północnej części Pustyni. Łachy piasku obserwujemy jeszcze na części południowej, przy czym obszar dzisiejszych Lasów Błędowskich na zachodzie jest już praktycznie lasem. Nasadzenia obejmują także obszar na wschodzie w pobliżu miejscowej fabryki "Papierni". Zanikowi ulegają powoli obszary łąk w pobliżu rzeki Biała Przemsza. Rok. 1996 to obraz Pustyni Błędowskiej, na której zaniechano już akcji nasadzeń, ale te, które zostały wykonane na trwałe zmieniły jej krajobraz. W stosunku do poprzedniego zdjęcia widzimy jednak odwrócenie tendencji w zakresie rozprzestrzeniania się roślinności. Ciągłemu zarastaniu ulega część południowa Pustyni, natomiast na części północnej pojawiają się przejaśnienia. Ma to związek z faktem, że z początkiem lat 90tych Wojsko Polskie opuściło teren na południe od Białej Przemszy i skupiło swoją aktywność na części północnej od strony Chechła. Fakt, że ćwiczyli tu głównie spadochroniarze spowodował, że wojskowi częściowo oczyścili teren pod zrzutowisko. Ciekawostką zdjęcia jest widoczny wypalony fragment lasu ciągnący się z południa na północ. To obszar, który uległ zniszczeniu w wyniku wielkiego pożaru, jaki miał miejsce w 1992 roku, który strawił 836 ha lasu. Był to największy w Polsce pożar kompleksu leśnego do czasu pożaru w Kuźni Raciborskiej. Starty szacowano na ok 100 mld złotych a sam ogień zagrażał wówczas miejscowości Klucze a swoim rozmiarem sięgnął pod dzisiejsze wzgórze widokowe Czubatka. Rok 2012. Zdjęcie przedstawia Pustynię tuż przed rozpoczęciem prac w zakresie jej rewitalizacji w ramach projektu LIFE + Na zdjęciu widoczne są 3 obszary – z czego jeden większy, który kilka lat wcześniej był miejscem realizacji projektu Zespołu Parków Krajobrazowych polegającego na wypasie kóz i owiec w obszarze muraw. Obszar ten poddany był wycince bez karczowania, a ostatecznie próba wprowadzenia zwierząt pasterskich okazała się mało skuteczną metodą walki z zaroślami. Za kilka lal, Pustynia miała się zmienić nie do poznania… Decyzja zapładła... "Musimy walczyć o Pustynię!" 2014 Rok 2014. Pustynia Błędowska w części południowej została poddana wartemu niemal 10 mln złotych projektowi rewitalizacji, którego celem było nie tylko usunięcie drzew i krzewów, ale także usunięcie zalegających na niej przez lata niewybuchów i niewypałów. Minęło pół wieku od czasu, gdy władze podjęły decyzję o zalesieniu Pustyni. Czy ta decyzja była błędem? Tak. Z wielu powodów, ale należy pamiętać, że to nie tylko zalesienia przyczyniły się do zniknięcia Pustyni. Aby odzyskać cenne przyrodniczo siedliska napiaskowe podjęto działania mające na celu odzyskanie jej piaszczystego charakteru. Co ważne, ta walka jeszcze się nie skończyła. O Pustynię należy dbać, gdyż systematycznie będzie zarastać. Jednak dziś wiemy już nie możemy do tego dopuścić, dlatego każdego roku miejscowe władze podejmują szereg działań by się temu przeciwstawić. Pustynia jest częścią naszego dziedzictwa – przyrodniczego i kulturalnego. To nasze oczko w głowie i główna atrakcja turystyczna regionu. // Kamil Wołek Pustynia Błędowska wykorzystywana jest przez wojsko od ponad 100 lat, a dzieje armii, która ją wykorzystywała są nieodłącznie związane z historią Polski. Pierwszym udokumentowaną obecnością wojska w okolicach Pustyni są czasy powstania styczniowego i Garybaldczyków, którzy zaobserwowali zjawisko fatamorgany, a dzięki niemu dostrzegli maszerujący oddział nieprzyjaciela. Wiemy o tym z relacji kpt. Macieja Koneckiego uczestnika tamtych wydarzeń. W czasie I Wojny Światowej w dniach 11-15 listopada 1914r. swoje ćwiczenia na Pustyni Błędowskiej miał Batalion Pomocniczy Piechoty Legionowej, który stacjonował w Chechle. Były to ćwiczenia strzeleckie przed Bitwą pod Krzywopłotami, która miała miejsce 17 i 18 listopada 1914 roku. Dodać trzeba, że były to bardzo intensywne ćwiczenia i były to też jedyne manewry tego batalionu przed tą bitwą, a sama bitwa, którą potem stoczyli została nazwana przez samego Marszałka Józefa Piłsudskiego "Krzywopłockimi legionowymi Termopilami" W okresie międzywojennym do ćwiczeń Pustynię Błędowską wykorzystywało Wojsko Polskie a konkretnie piechota i artyleria z Armii Kraków oraz lotnicy z 2 Pułku Lotniczego z Krakowa oraz 1 Pułku Lotniczego z Warszawy. Manewry na Pustyni Błędowskiej odbywały się różną częstotliwością. Ciekawostką jest, że w czasie jednego z nich 1 czerwca 1938 roku na Pustynię runął samolot PZL 23 Karaś, w którym zginęła cała 3 osobowa załoga. Po klęsce w kampanii wrześniowej w 1939 roku Pustynia Błędowska znalazła się na terenie bezpośrednio wcielonym do III Rzeszy, a jej teren stał się częścią poligonu E-Stelle Udetfeld w skład którego wchodziło lotnisko Schendek (dzisiejsze Pyrzowice). Wojska niemieckie użytkowały pustynię na wiele sposobów – głównie lotnictwa, które ćwiczyło tu strzelanie z broni pokładowej samolotów Messerschmitt Bf109. Na Poligonie testowano także różne rodzaje bomb o wadze nawet do 1000 kg. Do prac w przygotowanie poligonu angażowana była lokalna społeczność w formie prac przymusowych. Grupa mieszkańców w trakcie prac przymusowych na Pusryni Błedowskiej. Fot. Zenon Zacłona Istnieją wiarygodne przekazy znane z raportów wywiadu Armii Krajowej, że Pustynia Błędowska była miejscem testowania pocisków manewrujących V1 a być może także V2, gdyż takowe były dostarczane na lotnisko Udetfeld, a wśród złomu powojskowego odnajdowano w latach późniejszych różne części uzbrojenia typowe dla tej broni. W tych czasach powstał schron na Dąbrówce (zawalił się w 2009 roku a pozostałości są tam do dziś) oraz schron na Czubatce, który został wysadzony tuż przed wycofaniem się wojsk niemieckich. Platforma na punkcie widokowym Dąbrówka w Chechel - na pierwszym planie ruiny schronu. Źródło: Do dziś kontrowersje wzbudza obecność na terenie Pustyni Błędowskiej słynnego oddziału Afrika Korps z samym Feldmarszałkiem Erwinem Rommlem na czele. O ile brak jest historycznych przekazów o obecności samego Rommla na Pustyni Błędowskiej to z całą pewnością można potwierdzić, że na jej obszarze był testowany sprzęt wykorzystywany później przez wojska niemieckie w kampanii afrykańskiej. Świadczą o tym nie tylko przekazy mieszkańców, ale także środowiska wojskowego, wg którego takie ćwiczenia odbywały się na południowej części obszaru – z dala od osad ludzkich oraz aktywnych w tym rejonie oddziałów partyzanckich. Po zakończeniu II Wojny Światowej teren Pustyni Błędowskiej przejęło Ludowe Wojsko Polskie, które wykorzystywało je, jako poligon dla lotnictwa w tym dla samolotów odrzutowych MIG-17 i MIG-21. Przekazanie na potrzeby wojska ok 2300 ha pustyni i okolicznych lasów wiązało się z wywłaszczeniem rolników z terenów Pustyni, a przede wszystkim z terenu łąk w dolinie Białej Przemszy, które użytkowane były przez okoliczną ludność także w okresie niedawno zakończonej wojny. Co ciekawe obecność wojskowych w pewnym stopniu przyczyniła się do powodzenia trwającej akcji zalesiania. Ma to związek przede wszystkim z tym, że roznosili oni materię organiczną po całej Pustyni w trakcie ćwiczeń. W tym okresie powstał nieistniejący już domek SD (Stanowisko Dowodzenia) na Czubatce w Kluczach, a w latach 70-tych ściągnięto w pobliże Przemszy kilkadziesiąt sztuk różnego rodzaju sprzętu artyleryjskiego – głównie armat przeciwlotniczych. Sprzęt ten nie był użytkowany. Prawdopodobnie miał służyć, jako cele dla lotnictwa, jednak ostatecznie został zezłomowany przez okoliczną ludność. Widok na Domek SD w okresie jego funkcjonowania oraz jego nieistniejące już ruiny na wzgórzu Dąbrówka. Źródło PTTK oraz fot. Dawid Oruba Ćwiczenia Wojskowe stwarzały potencjalne zagrożenie dla mieszkańców terenów wokół Pustyni Błędowskiej. Często zdarzały się pojedyncze przypadki uszkodzeń ciała, które były skutkiem nie tyle ostrzału, co prób rozbrajania ładunków. Mimo że załogi poligonów usuwały zapalniki, to często zdarzało im się coś ominąć. Do najpoważniejszego wypadku doszło 31 marca 1979 roku. Wtedy to czterech mieszkańców Chechła zginęło w wyniku wybuchu bomby lotniczej, którą próbowali rozbroić. Ofiarami byli uczniowie miejscowej szkoły. Wypadek ten zakończył okres używania ostrej amunicji na terenie Pustyni. Od tej pory Wojsko wykorzystywało jej obszar tylko, jako zrzutowisko dla wojsk powietrznodesantowych. Złom powojskowy był mimo to bardzo często wykorzystywany przez okoliczną ludność. Z łusek pocisków tworzono materiały użytku codziennego, a części artylerii były wykorzystywane nawet w sprzęcie rolniczym czy tartakach. Ostatecznie materiały niebezpieczne zostały usunięte zarówno przez wojsko, jaki i miejscowy samorząd w ramach realizacji dwóch projektów z programu LIFE+. Co ciekawe, to właśnie na Pustyni Błędowskiej Wojsko Polskie po raz pierwszy sięgnęło po środki unijne w celu realizacji swoich działań i w wyniku bliźniaczego do projektu gminnego projektu LIFE +, usunęło drzewa i krzewy z północnej części pustyni. Materiały niebezpieczne odnaleznione w trakcie prowadzenia prac w zakresie odminowania na Pustyni Błędowskiej. Źródło fot. własna Po transformacji ustrojowej, wojsko stopniowo zmniejszało obszar, na którym prowadziło swoją działalność, aż ostatecznie skupiło się na 375 ha północnej części Pustyni i wykorzystuje go do dziś, jako plac ćwiczeń. Odbywają się tu różne ćwiczenia wojsk lotniczych w formie zrzutu spadochroniarzy czy sprzęty bojowego i zaopatrzenia. Ich widok na stałe wpisał się już w krajobraz Gminy Klucze, a wykonywane skoki cieszą się sporym zainteresowaniem stając się swego rodzaju atrakcją turystyczną obserwowaną z punktów widokowych. Najlepsze warunki stwarza ku temu Dąbrówka w Chechle. Do lat 90tych w okolicach Pustyni funkcjonowała także jednostka wojskowa zlokalizowana w pobliżu Stawu Zielonego. Był to obiekt tymczasowy, bez trwale związanych z gruntem budynków, ale ślady jej istnienia można odnaleźć do dziś. Wizyta władz gminnych na terenie jednoski położonej w pobliżu Gminy Klucze. Źródło: fot. Andrzej Brzeźiński - Na Pustyni Błędowskiej miało miejsce kilka ważnych wydarzeń o charakterze wojskowym. Jednym z nich były ćwiczeń Wojsk NATO w ramach akcji „Cooperative Bear’99”, które miały miejsce w 1999 roku, a zaangażowanych było w nie 18 państwa. Podobnym wydarzeniem były polsko-kanadyjsko-amerykański desant w 2014 roku w czasie którego z samolotów C-17 Globemaster wykonywano skoki żołnierzy oraz zrzuty sprzętu wojskowego w tym samochodów HMMWV Zrzut spadochroniarzy z samolotu C-17 Globemaster. Żródło: fot. własna Obecnie północna część Pustyni będąca w zarządzie RZI Kraków jest terenem użytkowanym głównie przez żołnierzy z 6 Brygady Powietrznodesantowej im. gen. bryg. Stanisława Franciszka Sosabowskiego. Związki tej jednostki z lokalną społecznością są bardzo szerokie, a o przywiązaniu obu stron do siebie świadczy chociażby fakt, że Herb Gminy Klucze znalazł się na nadanym w 2017 roku sztandarze dla 6 batalionu logistycznego, który chodzi w skład 6 BPD. Przekazanie sztandaru z widocznym herbem Gminy Klucze Żródło: fot. własna Atrakcje Jedną z najciekawszych i wciąż nie do końca odkrytych atrakcji w Polsce jest zlokalizowana na pograniczu wyżyn Śląskiej i Olkuskiej Pustynia Błędowska. Jakkolwiek jej rozmiar w porównaniu z pustyniami Afryki lub Azji trudno uznać za imponujący. Ma zaledwie 10 km długości i szerokość, która miejscami dochodzi do 4 km – to i tak stanowi największą pustynię naszego kontynentu. Istnienie pustyni zawdzięczamy działalności ludzi. Pustynia Błędowska – największa pustynia w Europie Stanowi ona doskonałą ilustrację tego, jak wskutek intensywnej eksploatacji zasobów naturalnych można doprowadzić do degradacji ekosystemu i kompletnego wyjałowienia znacznego obszaru. Od wczesnego średniowiecza na potrzeby hutnictwa i górnictwa prowadzono tu wycinkę drzew, która w połączeniu z ingerencją w naturalny obieg wody spowodowała znaczne obniżenie się poziomu wód gruntowych. Charakter obszaru jest unikalny. Przez wiele lat jego walory turystyczne nie były doceniane. Natomiast od początku XX w. doskonale sprawdzał się w roli ćwiczebnego poligonu wojskowego. Służył między innymi żołnierzom z Afrika Korps przed wysłaniem na front. Zwiedzanie i zagrożenia Obecnie istnienie Pustyni Błędowskiej jest zagrożone. Podejmowane są próby ocalenia tego wyjątkowego w skali Europy skrawka terenu. Aby pustynia nie zarastała, na jej terenie prowadzi się między innymi wypas dzikich zwierząt i karczuje drzewa. Przez pustynię prowadzi żółty szlak pieszy. Łączą on Błędów z Kluczami, ścieżka przyrodnicza długości ok. 12 km a także szlaki konne. Zwiedzanie jest bezpieczne tylko na wymienionych trasach. Zostały one oczyszczone z niewypałów pamiętających czasy obu wojen światowych, poza nimi może być naprawdę niebezpiecznie. Pustynią opiekuje się grupa „Polska Sahara”. Stowarzyszenie oprócz działań ochronnych zajmuje się również organizacją eventów, wycieczek i promocją tej atrakcji zarówno w kraju jak i za granicą. Aby dotrzeć do Pustyni Błędowskiej należy kierować się na miejscowości Chechło i Klucze. Dojazd do nich jest możliwy z Katowic (w stronę Sosnowca, następnie Olkusza), z Częstochowy (w kierunku Bielska Białej, następnie do Chechła przez Olkusz) oraz Krakowa, również przez Olkusz. Mapa i dojazd Punkty widokowe: – w miejscowości Chechło – wzgórze Dąbrówka, – w Kluczach – wzgórze Czubatka Założyciel oraz kilku innych projektów internetowych. Zawodowo programista z coraz większym nastawieniem na specjalizację SEO. Prywatnie oczywiście wielki fan turystyki - szczególnie tej krajowej. Polskie legendy: Pustynia Błędowska Jak powszechnie wiadomo diabły chowają się za dnia głęboko pod ziemią. Tam mają swoje siedziby, do których nie dochodzą nigdy promienie słoneczne, tam również gotują w swoich ogromnych kotłach smołę dla złych ludzi i ukrywają wielkie skarby: góry złota i srebra. Jedna z takich siedzib znajdowała się w okolicach Olkusza, gdzie ludzie odkryli bogate złoża ołowiu i srebra. Kiedy mieszkańcy zaczęli budować kopalnie i drążyć w ziemi coraz głębiej i głębiej w poszukiwaniu surowców mieszkające pod ziemią diabły strasznie się rozgniewały. Czarty zwołały naradę i żaliły się najstarszemu i najmądrzejszemu spośród nich, że ludzie zabierają im srebro, że zabierają ołów z którego robią swoje kotły, a przede wszystkim strasznie hałasują w ciągu dnia kiedy większość diabłów chce spać. Radzili się i radzili i nic nie potrafili wymyślić. W końcu jeden z diabłów zaproponował, aby zasypać ludzkie kopalnie piaskiem. Diabły długo się zastanawiały skąd wziąć taką ilość piachu i stwierdziły, iż jedynym miejscem, gdzie mogą go znaleźć jest brzeg morza. Do wykonania zadania został wyznaczony młody czart, który wpadł na pomysł zasypania kopalni. Otrzymał on od kolegów ogromny worek i poleciał nad morze. Tam przez wiele godzin napełniał worek piaskiem. Kiedy skończył piasku było tak dużo, że diabeł ledwie oderwał się od ziemi z ciężkim ładunkiem. Droga do Olkusza była dla czarta długa i ciężka. Kiedy był już niemal u celu zahaczył brzegiem worka o wieżę kościelną. Worek rozdarł się, a piasek, który się w nim znajdował, rozsypał się po okolicznych polach. I tak właśnie na ziemiach polskich powstała pustynia od pobliskiej wioski zwana błędowską.

pustynia błędowska z lotu ptaka