Dopłaty bowiem wynosiły 40 procent w przypadku odbiorców indywidualnych, natomiast kosztu ogrzewania w niektórych przypadkach wzrosły o ponad 400 procent. Według przyjętych projektów dopłata do ogrzewania w 2023 roku ma wzrosnąć do 70 procent, a w niektórych przypadkach wyniesie ona nawet 100 procent. Koszt użytkowania tej techniki grzewczej w skali miesiąca dla domu jednorodzinnego o powierzchni około 120 m2 wynosi pomiędzy 1500 a 2000 złotych za okres 6 miesięcy. Miesięczny rachunek za grzanie ciepłej wody użytkowej dla rodziny z dwójką dzieci to około 50 złotych. Koszty ogrzewania a zapotrzebowanie domu na ciepło. Koszt ogrzewania domu jest zależny od zapotrzebowania danego budynku na ciepło, które wyrażane jest w kWh. Dla domów starszych, ale ocieplonych, zapotrzebowanie to wynosi około 140-160 kWh/m². Nowe domy cechują się zapotrzebowaniem na poziomie 80-120 kWh/m². Sięgnijmy po kilka podstawowych faktów: Podczerwień ogrzewa obiekty, a nie powietrze bezpośrednio. Dzięki temu ciepło nie przemieszcza się w górę tylko równomiernie rozchodzi po pomieszczeniu. Grzejniki produkowane przez Heat Decor mają moc 400, 700 i 1000 W. Przez godzinę zużyją więc mniej prądu niż standardowa farelka o mocy W zależności od rodzaju instalacji grzewczej i kotła, rachunki za ogrzewanie podskoczyły o ok. 2-5 tys. zł/rok w porównaniu do IV kwartału 2023 r. i początku 2024 r. Ogrzewanie węglem jest nawet tańsze niż przy wykorzystaniu pomp ciepła pod koniec 2023 r. i na początku 2024 r. W IV kwartale 2023 r. roczny koszt ogrzewania domu Ile wynosi miesięczny koszt ogrzewania elektrycznego? Miesięczne koszty ogrzewania elektrycznego mogą znacząco zmaleć przy montażu w domu o wysokim stopniu energooszczędności. Nowoczesne budownictwo pasywne jest w stanie zredukować konieczność pobierania energii do poziomu, w którym koszty ogrzewania są jak najbardziej do . Inwestorzy decydujący się na budowę wymarzonego domu, są bardziej zaaferowani kosztami budowy niż późniejszymi wydatkami związanymi z eksploatacją budynku. Jednak czy słusznie? Domy energooszczędne, na które coraz częściej decydują się inwestorzy, stwarzają ogromne możliwości związane z ograniczeniem kosztów użytkowania domu. Przed rozpoczęciem budowy domu, wielu inwestorów zastanawia się czy na dłuższą metę, pod względem eksploatacji, bardziej opłacalne jest mieszkanie w bloku czy w domu jednorodzinnym. Dla innych nie istnieje sposób porównania - w końcu dom jednorodzinny to zazwyczaj nawet kilkukrotnie razy większa powierzchnia użytkowa, co z kolei przekłada się na koszty użytkowania. Co jest tańsze w utrzymaniu - dom czy mieszkanie? Należy pamiętać, że łączne koszty eksploatacji mieszkania zależne są od zachowanego w nim standardu, metrażu, okolicy w jakiej się znajduje, a także ilości domowników. Załóżmy zatem, że w przykładowym lokalu mieszka trzyosobowa rodzina, a metraż jaki mają do dyspozycji to około 50 m2. Zacznijmy od czynszu - jest to najważniejszy wydatek w ciągu miesiąca. Na czynsz składa się z reguły: opłata za ścieki, wodę, ogrzewanie, fundusz remontowy, utrzymanie czystości i podatek od nieruchomości. W przypadku starszych bloków czy kamienic, opłata czynszowa jest wyższa ze względu na wysokie składki na fundusz remontowy. Należy zaznaczyć, że ceny czynszu są bardzo zróżnicowane i zależą od miasta, dzielnicy, a nawet wieku i rodzaju budynku, ponieważ w nowych apartamentowcach mieszkańcy mogą bezpłatnie korzystać z całodobowych atrakcji, takich jak: sauny, basen czy siłownia - wszystkie koszty wliczone zostają do czynszu. Przyjmijmy zatem, że czynsz za 50 m2 mieszkania może wynieść od 400 do 800 zł miesięcznie. Jeśli chodzi o gaz, sprawa jest bardzo zróżnicowana. W części budynków, szczególnie tych nowszych, gaz nie został w ogóle doprowadzony, a mieszkańcy są zmuszeni do korzystania z płyt ceramicznych lub indukcyjnych. Natomiast w niektórych dzielnicach, szczególnie tych starszych, opłaty związane z gazem zostają automatycznie wliczone w czynsz na zasadzie ryczałtu, który uaktualnia się raz lub dwa razy w roku, zależnie od przyjętych przez spółdzielnie zasad. Załóżmy, że nasza przykładowa rodzina korzysta z gazu, którym zasilana jest jedynie kuchenka, bez dodatkowych urządzeń. Codzienne gotowanie obiadów w przeciągu miesiąca, będzie kosztowało dodatkowe 60-120 zł. Kolejną bardzo ważną opłatą jest opłata za prąd. Trzyosobowa rodzina, przy założeniu, że przez niemal cały dzień domownicy przebywają poza domem, zapłaci od 60 zł w okresie letnim do 200 zł w sezonie zimowym. Niewątpliwą zaletą mieszkania w bloku jest fakt, że nie wymaga ono od właściciela żadnej ingerencji w ogrzewanie lokalu ani sprzątanie, na klatce czy też wokół budynku. Osoby zamieszkujące mieszkania nie muszą martwić się o sprzątanie otoczenia czy ogrzewanie. Po podliczeniu wszystkich kosztów utrzymania mieszkania mającego powierzchnię 50 m2, w którym mieszka trzyosobowa rodzina wychodzi kwota między 520 – 1 120 zł miesięcznie. O ile oczywiście mieszkanie nie zostało kupione na kredyt. Wówczas do miesięcznych wydatków należy doliczyć jeszcze opłatę kredytową. Najważniejsze wydatki związane z utrzymaniem domu jednorodzinnego Podobnie jak w przypadku mieszkania - na koszty eksploatacji domu jednorodzinnego wpływ ma wiele czynników. Oczywiście mowa tu o metrażu, stanie technicznym domu, wykonanej termoizolacji oraz całkowitym rozmiarze działki, na której stanął budynek. Przyjmijmy zatem, że dom został dobrze ocieplony, ma on 140 m2 powierzchni użytkowej i mieszka w nim trzyosobowa rodzina. Dom powstał na działce 15 arowej. Pompy ciepła - najlepsze modele W związku z tym, że w domach jednorodzinnych nie płaci się czynszu, a co za tym idzie - nikt poza właścicielem i domownikami nie zadba o ogrzewanie, zacznijmy właśnie od tej kwestii. Jest to bardzo złożony problem, ale też i bardzo kosztowny. Dla uproszczenia załóżmy, że budynek posiada standardowe, ale wykonane na wysokim poziomie ocieplenie, a także szczelne plastikowe właściciele domu ogrzewają go za pomocą węgla kamiennego, czyli obecnie jednego z najpopularniejszych paliw, przy użyciu tradycyjnego pieca, jest to dla nich najtańszy z dostępnych sposobów. Roczny koszt waha się między 2 000 a 3 500 zł. Jeśli kocioł został przeznaczony na ekogroszek, właściciel może zaoszczędzić dodatkowe 100-300 zł na ogrzewaniu. Koszty związane z użytkowaniem gazu ziemnego w dużej mierze zależne są od rodzaju wykorzystywanego kotła. Starsze modele charakteryzują się niską efektywnością grzewczą przez co roczny koszt ogrzewania może wynieść od 3 000 do nawet 5 000 zł. Właściciele wyposażeni w kotły kondensacyjne, odzyskujące część energii, pozwalają obniżyć te koszty do 2 500 - 4 000 zł. Najdroższą metodą ogrzewania (nie licząc ogrzewania elektrycznego) jest ogrzewanie za pomocą oleju opałowego. Również w tej sytuacji koszty może znacznie obniżyć użycie kotła kondensacyjnego. Jeśli natomiast właściciel posiada jedynie kocioł niskotemperaturowy, wówczas ogrzewanie olejem będzie go kosztowało 4 000 - 6 000 zł w skali roku. Kiedy orientacyjne koszty ogrzewania zostały już przedstawione, czas na podliczenie pozostałych wydatków związanych z użytkowaniem domu jednorodzinnego. Oprócz ogrzewania w domu jednorodzinnym niezbędna do życia i prawidłowego funkcjonowania jest ciepła woda użytkowa. Przyjmijmy, że dobowe zapotrzebowanie trzyosobowej rodziny na wodę to około 60 litrów, zatem w zależności od rodzaju pieca i sposobu ogrzewania, w skali roku poniosą oni wydatek rzędu 800 - 1 800 zł. Opłaty związane z wywozem śmieci w blokach bardzo często wliczane są w czynsz. Właściciele domów jednorodzinnych muszą sami uporać się z tą opłatą. Jej wysokość zależy głównie od ustaleń, jakie przyjęły lokalne władze, uśrednijmy jednak tę kwotę i załóżmy, że wynosi ona 10 zł/osobę. Daje nam to w przypadku naszej modelowej trzyosobowej rodziny 30 zł miesięcznie. W przypadku opłat za prąd, koszty nie muszą dużo różnić się od tych ponoszonych w mieszkaniu. Jeśli również teraz przyjmiemy, że przez cały dzień dom stoi pusty, a mieszkańcy znajdują się w pracy lub szkole, koszty związane z prądem będą bardzo podobne. Natomiast jeśli zostało zamontowane dodatkowe oświetlenie na zewnątrz, które pozostaje zaświecone przez cały wieczór, wówczas opłaty mogą wzrosnąć nawet dwukrotnie. Również opłaty za wody i ścieki omijają zazwyczaj mieszkańców bloków. W przypadku domu jednorodzinnego wysokość poniesionych kosztów zależna jest od tego czy budynek został przyłączony do sieci wodociągowej. Ilość ścieków równa się wówczas ilości zużytej wody. Miesięczny koszt to około 80-140 zł. W lecie opłaty te mogą wzrosnąć nawet dwukrotnie, ponieważ właściciele domów podlewają kwiaty oraz myją samochody we własnym zakresie. Należy zaznaczyć, że jeśli właściciel domu posiada własne ujęcie wody, wówczas nie ponosi kosztów związanych z wodą, nie ma też narzuconych ograniczeń w podlewaniu ogródków. Do kosztów zużycia wody należy doliczyć również ścieki. Posiadanie własnego szamba to obowiązek opróżniania go, co najmniej raz w miesiącu. Daje to łączne wydatki w granicach 160-310 zł. Przejdźmy jeszcze do pozostałych opłat, które również są konieczne do uiszczenia w domu jednorodzinnym. Koszty związane z eksploatacją posesji, są to kwoty, które rzadko są brane pod uwagę, ponieważ odnoszą się do zakupów sezonowych i zazwyczaj obejmują niezbędne narzędzia ogrodnicze oraz rośliny ozdobne. Nie są to spore wydatki, a większość z nich jest ponoszona jednorazowo, dlatego możemy przyjąć, że koszty rozłożone na cały rok, oscylują w granicach 100 zł miesięcznie. Remonty nie odbywają się cały czas, a jedynie raz na kilka lat, mimo to koszty z nimi związane mogą znacznie wpłynąć na ogólną kwotę eksploatacji domu. Oczywiście nie można dokładnie określić ile wyniesie remont, bo koszty te są zależne od rodzaju pomieszczenia i standardu, jaki chcemy uzyskać. Jednak możemy przyjąć podobną zasadę, jak w przypadku mieszkania w bloku - 100 zł na miesiąc w przypadku nowych domów i 300 zł w przypadku starszych. Posiadanie domu i gruntu jest związane z koniecznością płacenia podatku od nieruchomości, który odprowadzany jest bezpośrednio do gminy. Jego wysokość ustalają indywidualnie władze lokalne. Jednak maksymalna opłata za dom wynosi około 0,70 zł/m2, za działkę budowlaną - 0,40 zł/m2. Jeśli w domu jednorodzinnym zamontowana została rekuperacja, wówczas koszty jego ogrzewania zimą będą niższe nawet o kilkaset złotych w skali roku. Aby określić roczny koszt poboru energii przez wentylację mechaniczną, działającą bez przerwy, trzeba wykonać proste działanie matematyczne: dobę, czyli 24 godziny mnożymy przez ilość dni w roku, czyli z reguły 365, następnie otrzymany wynik mnożymy przez pobór mocy. Liczbę, którą obliczyliśmy należy teraz podzielić przez 1000. Uzyskaliśmy właśnie ilość pobranej energii w kilowatogodzinach. Obecnie średnia cena 1kWh wynosi 0,56 zł (w rzeczywistości jest to od 0,49 zł do 0,60 zł w zależności od dostawcy). Przyjmijmy, że nasz rekuperator posiada wentylatory o mocy 150 W, co sprawia, że potrzebuje on rocznie 1314 kWh energii, a to z kolei przekłada się na koszt 735,84 zł/rok. Zatem miesięcznie działanie rekuperatora będzie nas kosztować 61,32 zł. Jest to niewielki koszt w porównaniu do oszczędności osiągniętych na ogrzewaniu. Trzeba pamiętać, że rekuperator (czytaj więcej w artykule Co to jest rekuperator?) musi zostać odpowiednio dobrany do wielkości domu, liczby mieszkańców i ich zapotrzebowania na świeże powietrze. Warto zaznaczyć, że do ogólnych kosztów związanych z rekuperacją należy doliczyć jeszcze wymianę filtrów - raz na trzy miesiące, których koszt oscyluje w granicach 61 zł za komplet. Podsumowując wszystkie powyższe wydatki, możemy założyć, iż miesięczne koszty utrzymania domu jednorodzinnego są bardzo podobne do kosztów utrzymania mieszkania w bloku. Jednak należy pamiętać, że w przypadku domu mamy do dyspozycji znacznie większą powierzchnię mieszkalną oraz działkę wokół domu. Przedstawiliśmy szczegółowe koszty utrzymania domu, jednak ostateczna decyzja należy tylko i wyłącznie od indywidualnych preferencji inwestora. Autor: Artur SłaboszWspółwłaściciel ds. rekuperacji. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dla 90,4% czytelników artykuł okazał się być pomocny Ogrzewanie gazowe ma wielu zwolenników. Bardzo kusząca wydaje się perspektywa posiadania kotła, który jest urządzeniem całkowicie bezobsługowym. Ponieważ jednak w polskim klimacie koszty ogrzewania budynku stanowią znaczny procent wydatków związanych z eksploatacją domu, rzeczywistość jest nieco bardziej skomplikowana. Co trzeba wiedzieć o ogrzewaniu gazowym? Jak zaplanować taką instalację? Z jakimi kosztami musisz się liczyć? Ogrzewanie gazowe – od czego zacząć wybór sposobu ogrzewania? Wybierając projekt domu, zwróć uwagę, jaki rodzaj ogrzewania zaplanował w nim projektant. Najczęściej ten wybór jest powiązany z technologią budowy, gdyż ogromne znaczenie dla efektywności systemów ma izolacyjność budynku. Na wybór sposobu ogrzewania duży wpływ ma również miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub decyzja o warunkach zabudowy, a także inne lokalne prawo, na przykład uchwały antysmogowe. Ogrzewanie gazowe w domu wymaga doprowadzenia przyłącza do budynku oraz zainstalowania wewnątrz odpowiedniego kotła. Do wyboru masz: ogrzewanie gazem ziemnym – w tym przypadku niezbędne jest wykonanie przyłącza gazowego i podpisanie umowy na dostarczanie paliwa ze spółką gazowniczą; ogrzewanie na gaz płynny LPG – gdy nie ma możliwości podłączenia instalacji do gazociągu, gaz płynny składuje się na terenie posesji w specjalnym pojemniku. Ogrzewanie gazowe to różne systemy zarówno wodne, jak i powietrzne. Najpopularniejsze jest centralne ogrzewanie gazowe wodne. Źródłem ciepła są w nim wypełnione wodą grzejniki lub instalacje podłogowe i sufitowe. Alternatywę stanowi ogrzewanie nadmuchowe gazowe, które polega na bezpośrednim wtłaczaniu gorącego powietrza do pomieszczeń przez specjalne otwory w ścianach. Nowoczesne ogrzewanie gazowe nie wymaga wygospodarowania w budynku odrębnego pomieszczenia na kotłownię. Kocioł gazowy do 30kW można zamontować w kuchni, łazience, korytarzu, garażu. Co więcej, jest on praktycznie bezobsługowy: wystarczy go odpowiednio zaprogramować i raz w roku dokonać przeglądu. Ile kosztuje ogrzewanie domu gazem? Koszty miesięczne Dla wielu osób kluczowe kryterium wyboru sposobu ogrzewania domu to koszty eksploatacji. Ile kosztuje ogrzewanie gazowe? Tak naprawdę zależy to od wielu czynników: ceny gazu, jego zużycia, konstrukcji budynku. W Polsce cena gazu ziemnego jest regulowana przez Urząd Regulacji Energetyki, który co roku ustala stawki maksymalne dla gospodarstw domowych. Jeśli zdecydujesz się na ogrzewanie gazowe, koszty możesz oszacować, analizując taryfy poszczególnych dostawców. Wiedząc, że roczne zapotrzebowanie energetyczne domu o standardowej izolacji wynosi około 100 kWh/m2, obliczysz, ile wyniesie koszt miesięczny przy ogrzewaniu gazowym. Koszt ogrzewania domu gazem Od stycznia 2022 roku obowiązują nowe stawki zatwierdzone przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Wzrosty cen sięgają nawet 41%, co sprawia, że ogrzewanie gazowe pociągnie za sobą znacznie wyższy koszt niż w latach wcześniejszych. W różnych regionach Polski można zawrzeć umowę z innymi dostawcami gazu, którzy oferują bardziej konkurencyjne stawki – podwyżki jednak dotyczą wszystkich. Koszty ogrzewania domu jednorodzinnego gazem W 2022 roku cena gazu u największego dostawcy, czyli PGNiG w taryfie z której korzystają osoby ogrzewające domy, wynosi 20,397 groszy za 1kWh. Dla porównania: rok temu było to 11,0011 groszy. Oznacza to, że roczny koszt ogrzewania budynku o powierzchni 150 m2 przekroczy 3000 złotych. Jeśli dom jest starszy lub nieocieplony, cena ta wzrośnie. Podana kwota odnosi się wyłącznie do zużycia: na rachunkach znajdują się również dodatkowe opłaty, np. abonament czy koszty dystrybucji. Koszty ogrzewania domu energooszczędnego gazem Oszczędności przyniesie inwestycja w dom energooszczędny. Roczne zapotrzebowanie energetyczne budynku wynosi w tym przypadku 50-70 kWh/m², co oznacza, że przy metrażu 150 m2 zapłacisz przeciętnie od 1530 do 2100 złotych w zależności od zastosowanej technologii. Koszty ogrzewania domu pasywnego gazem Większych oszczędności mogą spodziewać się właściciele domów pasywnych. Tu roczne zapotrzebowanie energetyczne wynosi zaledwie 10-15 kWh/m², koszt ogrzewania zamknie się więc w granicach 310-457 złotych. Ile kosztuje ogrzewanie gazowe domu 150 m2? Dokładne liczby stanowiące odpowiedź na pytanie, ile kosztuje ogrzewanie gazowe domu o powierzchni 150 m2, pojawiły się już wyżej. Warto jednak doprecyzować, od czego te wartości są uzależnione. Okazuje się, że takich czynników jest sporo, a zaliczają się do nich: typ kotła, pogoda, indywidualne preferencje termiczne domowników. Najważniejszym elementem wpływającym na wysokość rachunków jest jednak izolacyjność termiczna budynku. Na tanie ogrzewanie gazowe mogą liczyć głównie właściciele domów energooszczędnych, w przypadku których zapotrzebowanie energetyczne mieści się w przedziale 50-80 kWh/m². Najwyższe rachunki zapłacą mieszkający w starych budynkach pozbawionych izolacji. Zapotrzebowanie na energię może wynosić nawet 200 kWh/m². W zależności od termoizolacji budynku roczne wydatki na ogrzewanie gazowe domu o powierzchni 150 m2 wynoszą: dla domu standardowego – ok. 3000 zł, dla domu nieocieplonego – ok. 6090 zł, dla domu energooszczędnego – ok. 1600 zł. Co ważne, nowo budowane domy muszą spełniać wymogi w zakresie współczynnika Ep (kWh/m2), który określa roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną potrzebną do ogrzewania, przygotowania wentylacji, chłodzenia oraz oświetlenia. Od 2021 r. współczynnik ten wynosi 70 kWh/m2, co oznacza, że w nowych budynkach koszty ogrzewania gazowego nie powinny wynosić więcej niż 2130 złotych. Należy jednak podkreślić, że to szacunki, gdyż faktyczne zużycie gazu jest zwykle sporo wyższe, a rachunki powiększają dodatkowe opłaty naliczane przez dystrybutorów. Czujnik czadu i gazu – jaki wybrać? Ogrzewanie gazowe z butli – co warto wiedzieć? Alternatywą dla ogrzewania na gaz ziemny może być ogrzewanie gazowe LPG. W praktyce do tego celu powinno wykorzystywać się propan, gdyż propan-butan zasila urządzenia o niewielkim poborze, na przykład kuchenki. Gaz do ogrzewania ma postać płynną, dlatego do jego gromadzenia niezbędny jest specjalny zbiornik umieszczony na terenie posesji, nad lub pod ziemią. Do ogrzania domu o powierzchni 150 m2 wystarczy zbiornik o pojemności 2700 litrów. Inna opcja to ogrzewanie gazowe z butli 33- lub 11-kilogramowej. W praktyce pierwsza opcja jest rzadko wykorzystywana, a do ogrzewania domu stosuje się zbiornik lub zestaw kilku butli 33-kilogramowych. Są to stosunkowo niewielkie butle montowane w zestawach w zależności od zapotrzebowania na paliwo. Zestaw wyposażony jest również w specjalne przyłącze bezpośrednio wpinane w instalację gazową budynku. Co ważne, montaż takiej butli, w przeciwieństwie do zbiornika, nie wymaga projektu, nadzoru UDT i pozwoleń. Cena zbiornika na gaz płynny wynosi od 7000 do 11 000 złotych. Znacznie tańsza jest dzierżawa zbiornika lub butli, gdyż zwykle wymaga jedynie wpłaty kaucji. W ramach umowy można liczyć także na korzystne ceny wymiany butli lub dostawy gazu. Przy ogrzewaniu gazowym z butli przydomowej cena uzależniona jest przede wszystkim od ceny propanu grzewczego. Nie jest ona regulowana odgórnie i pod koniec 2021 roku wynosiła ok. 3 złote za litr. Szacunkowe roczne zużycie propanu do ogrzewania domu wynosi ok. 14 l/m2, co oznacza, że w przypadku ogrzewania gazowego z butli przydomowej koszty ogrzewania budynku o powierzchni 150 m2 wyniosą ok. 6300 zł. Ogrzewanie gazowe – koszt instalacji Znając orientacyjne koszty ogrzewania domu gazem, warto jeszcze sprawdzić, jakie są koszty instalacji gazowej w budynku jednorodzinnym. Średnio to nawet kilkanaście tysięcy złotych. Jeśli zatem planujesz taką inwestycję, policz, ile pochłoną kolejne etapy wykonania instalacji i zakup niezbędnych urządzeń. Z jakimi wydatkami musisz się liczyć? To przede wszystkim: projekt techniczny instalacji gazowej – ok. 1200 zł; usługi geodezyjne – ok. 1000-2000 zł; zakup i montaż szafki gazowej – 300-800 zł; wykonanie przyłącza gazowego – 1850-2150 zł plus cena odbioru – ok. 200 zł; koszt zakupu materiałów budowlanych – 100-170 zł/m, montaż instalacji gazowej – w zależności od technologii od 1000 do nawet 6000 zł, zakup kotła kondensacyjnego dwufunkcyjnego – ok. 4000 zł, montaż kotła – ok. 400-900 zł. Do powyższych kosztów należy doliczyć jeszcze koszt zakupu i montażu grzejników lub cenę wykonania innego systemu dystrybucji ciepła, na przykład ogrzewania podłogowego. Pozwolenie na ogrzewanie gazowe – co warto wiedzieć? Założenie instalacji gazowej w domu lub mieszkaniu wymaga dopełnienia kilku formalności. W pierwszej kolejności trzeba złożyć do spółki gazowniczej wniosek o wydanie warunków przyłączenia do sieci gazowej. Nie jest to zatem dokument dotyczący samego pozwolenia na ogrzewanie gazowe, ale możliwości podłączenia się do sieci gazowej. Do wydawania warunków decydent potrzebować będzie opinii kominiarskiej i aktualnej mapy sytuacyjnej terenu. Jeśli instalacja ma zostać zamontowana w budynku wielorodzinnym, konieczna będzie zgoda lokatorów na ogrzewanie gazowe. Wzór można znaleźć w internecie. Po uzyskaniu zgody budowę instalacji gazowej trzeba zgłosić do starostwa powiatowego. Od 2020 roku można wykonać ogrzewanie gazowe bez pozwolenia na budowę. Termomodernizacja – co to jest i jakie działania obejmuje? Dotacje na ogrzewanie gazowe – kto i jak może się o nie ubiegać? Dotacje na ogrzewanie gazowe mogą uzyskać przede wszystkim właściciele domów jednorodzinnych korzystający z programu Czyste Powietrze. Wysokość dopłat uzależniona jest od uzyskiwanych dochodów i może wynieść od 45 do 75% wartości inwestycji. Kolejną opcją dofinansowania do ogrzewania gazowego jest ulga podatkowa, tzw. ulga termomodernizacyjna, umożliwiająca odliczenie wydatków na zakup i montaż kotła gazowego od podstawy podatku. Na ogrzewanie gazowe dofinansowanie można uzyskać również poprzez jeden z licznych programów samorządowych. Ich celem jest zachęcenie mieszkańców do wymiany tzw. „kopciuchów” na kotły nowej generacji, a tym samym walka ze smogiem i poprawienie jakości powietrza w ośrodkach miejskich. Jakie mamy jeszcze możliwości ogrzewania gazowego? Gaz pozwala ogrzewać budynek na różne sposoby. Najpopularniejsze jest centralne ogrzewanie gazowe, które pozwala dystrybuować produkowane przez kocioł ciepło do tradycyjnych grzejników umieszczonych w poszczególnych pomieszczeniach. Można zdecydować się także na ogrzewanie podłogowe gazowe, aby jednak był to system wydajny, powinien bazować na kotle kondensacyjnym. Ciekawą opcję stanowi ogrzewanie gazowe nadmuchowe, w którym pomieszczenia nagrzewane są ciepłym powietrzem wtłaczanym do nich przez specjalne otwory w ścianach. Coraz częściej spotkać można także ogrzewanie hybrydowe, czyli połączenie ogrzewania na gaz z innym źródłem ciepła, np. kominkiem. Ogrzewanie gazowe – jak najlepiej ustawić i jaka temperatura na piecu gazowym będzie optymalna? Aby uzyskać optymalny komfort cieplny w pomieszczeniach, trzeba wiedzieć, jak najlepiej ustawić ogrzewanie gazowe i – przede wszystkim – jak ustawić temperaturę na piecu gazowym. Powinien to zrobić monter kotła podczas pierwszego uruchomienia. Specjalista określa tzw. krzywą grzania, która jest uzależniona między innymi od temperatury panującej na zewnątrz i izolacji cieplnej budynku. Standardowo, by uzyskać wewnątrz temperaturę na poziomie 20oC, na kotle powinno się ustawić temperaturę od 50 do 70oC. Sezon grzewczy – kiedy zgodnie z przepisami rozpoczyna się sezon grzewczy? Ogrzewanie gazowe – wady i zalety Z danych GUS wynika, że ogrzewanie gazowe jest montowane w przeszło 62% nowo powstałych domów i mieszkań w Polsce. Jedynie 30% inwestorów decyduje się na paliwo stałe, a 1,6% wybiera ogrzewanie elektryczne. To najlepszy dowód na to, że ogrzewanie gazowe w domu jest obecnie uznawane za najkorzystniejsze rozwiązanie. Do najważniejszych zalet gazowych instalacji grzewczych zalicza się: efektywność, szczególnie przy kotłach kondensacyjnych; bezobsługowość; niską awaryjność; niewielką szkodliwość dla zdrowia i środowiska naturalnego; brak konieczności wygospodarowania pomieszczenia na kotłownię; możliwość wykorzystania jednego pieca do ogrzania domu i wody użytkowej. Wady ogrzewania gazowego to przede wszystkim wysoki koszt wykonania instalacji i zakupu kotła oraz ceny gazu. Przed podjęciem decyzji o montażu takiego systemu grzewczego warto przede wszystkim oszacować opłacalność inwestycji, analizując efektywność ogrzewania w budynku o określonej izolacyjności. Warto też sprawdzić, jakie opinie ma np. ogrzewanie podłogowe gazowe wśród użytkowników, którzy zdecydowali się na takie rozwiązanie zamiast standardowego ogrzewania elektrycznego. Dofinansowanie od PGNiG na wymianę pieca lub kotła w 2022 Ogrzewanie gazowe a inne rodzaje ogrzewanie – co będzie lepsze? Wybór najlepszego sposobu ogrzewania domu wymaga wzięcia pod uwagę różnych aspektów, dlatego bardzo trudno określić, który typ paliwa jest najlepszy. W polskich warunkach z pewnością dość łatwo rozstrzygnąć, które rozwiązanie jest tańsze. W porównaniu: ogrzewanie elektryczne czy gazowe, to drugie jest zdecydowanie bardziej ekonomiczne. Co lepsze: ogrzewanie gazowe czy ekogroszek? Ekogroszek, podobnie jak gaz, jest uznawany za paliwo ekologiczne, a koszty ogrzewania z jego użyciem są dość zbliżone do ogrzewania gazowego. Warto jednak wiedzieć, że cena instalacji ogrzewania na ekogroszek jest znacznie niższa. Z drugiej strony, piec na ekogroszek wymaga kotłowni i większego zaangażowania do jego obsługi. Podobnie wypada porównanie jeśli chodzi o wybór: ogrzewanie gazowe czy pellet. W tym przypadku ogrzewanie pelletem jest tańsze niż gazem, ale jednocześnie bardziej absorbujące: trzeba kupować i magazynować opał. Sama obsługa kotła z podajnikiem nie jest problematyczna, ale na pewno bardziej wymagająca niż obsługa ogrzewania gazowego. A co wygrywa pod względem ekonomicznym w parze: ogrzewanie gazowe czy pompa ciepła? Zdecydowanie pompa ciepła, która jest uznawana za najtańsze źródło ogrzewania. Należy jednak pamiętać, że jej instalacja jest kosztowna (pochłonie minimum 30 000 – 50 000 złotych), a do jej działania niezbędna jest energia elektryczna. Typ paliwa Roczny koszt eksploatacj Koszt założenia instalacji Gaz 3000 zł od 14 000 zł Prąd od ok. 6000 do 14 000 zł od ok. 3000 zł do nawet 30 000 zł przy ogrzewaniu podłogowym Ekogroszek ok. 3500-4000 zł ok. 10 000 zł Pellet od ok. 2000-4000 zł ok. 8000 zł Pompa ciepła ok. 2000 zł od 30 000 zł Piec na ekogroszek – jak ustawić i jaki wybrać piec na ekogroszek? Ogrzewanie gazowe – czy to się opłaca? Ogrzewanie gazowe warto polecić wszystkim, którzy cenią wygodę, jaką daje ten system. Wszystkie procesy odbywają się bezobsługowo i intuicyjnie, a jedyne, co musi robić użytkownik, to kontrolować stan gazu w zbiorniku, jeśli na taki właśnie wariant się zdecydował. Ogrzewanie domu gazem zaliczane jest również do metod ekologicznych. Powstające spaliny są znacznie czystsze, nie zawierają pyłów i benzopirenów. Ma to ogromne znaczenie nie tylko z punktu widzenia zdrowia domowników, ale również powietrza w okolicy. Koszty ogrzewania źle ocieplonego mieszkania wybudowanego z „wielkiej płyty” mogą być nawet dwukrotnie wyższe od kosztów mieszkania w nowym, energooszczędnym budownictwie. Najwięcej ciepła ucieka przez okna, dach i ściany. Średni koszt ogrzania mieszkania o powierzchni 50m2 w nieocieplonym budynku z „wielkiej płyty” wynosi rocznie aż 2450zł. Zazwyczaj nie zdajemy sobie z tego sprawy, ponieważ koszty te są wliczane do czynszu proporcjonalnie przez cały rok. Różne są także praktyki w kwestii rozliczania kosztów ogrzewania w zależności od zużycia. Coraz częściej w lokalach pojawiają się rozdzielniki ciepła, czyli mierniki jego rzeczywistego zużycia. W dalszym ciągu pozostaje natomiast grupa spółdzielni, która miesięcznie dolicza swoim członkom po około 2zł/m², niezależnie od wykorzystania ogrzewania i pory 49 zł za m2Zebrane przez Home Broker dane obrazują szacunkowy roczny koszt miejskiego w przeliczeniu na metr kwadratowy mieszkania w Warszawie, w zależności od zastosowanej technologii budowy. Szacunki pokazują, że przeciętnie najtaniej (ok. 22zł/m²) można ogrzać mieszkanie w nowym budynku (wzniesionym w powszechnej obecnie technologii monolitycznej – konstrukcja żelbetonowa wypełniona np. pustakiem). Jedynie o 13,6% koszt ten jest wyższy w przypadku mieszkania w budynku z wielkiej płyty, który został poddany gruntownej termomodernizacji. Inwestycja taka wymaga ocieplenia ścian warstwą minimum 12cm styropianu, wymiany okien oraz ocieplenia dachu. Najwięcej bowiem ciepła tracą budynki poprzez okna, wentylację, dach i ściany. Nawet dwukrotnie droższe w ogrzaniu mogą być niezmodernizowane budynki z „wielkiej płyty”, gdzie rocznie koszt ogrzania metra kwadratowego mieszkania wynosi średnio aż też: Współczynnik przenikalności cieplnejW przypadku mieszkania 50-metrowego daje to całkowity koszt w ciągu roku na poziomie 2450 zł. W przypadku długiej zimy czy silnych mrozów, jak obecnie kwota ta może wzrosnąć nawet o 20%. Średnie koszty ogrzewania w sezonie 2009/10 Technologia w jakiej wzniesiono budynek Szacunkowy roczny koszt ogrzania m² mieszkania Wielka płyta ocieplona 25 zł nieocieplona 49 zł Monolityczna - nowoczesna 22 zł Źródło: szacunek na podstawie danych z wybranych spółdzielni mieszkaniowych100 zł oszczędności co miesiąc Biorąc pod uwagę przeciętne mieszkanie o wielkości 50m² roczna oszczędność na samych kosztach ogrzewania może wynieść nawet 1200zł porównując ocieplone i nieocieplone budynki z „wielkiej płyty”, czyli 100 zł miesięcznie. Przyjmijmy, że kredytobiorca rozważa zakup mieszkania w niezmodernizowanej „wielkiej płycie” w cenie 300 tys. zł. Musi ponosić co miesiąc koszt raty kredytowej oraz opłat za mieszkanie (czynsz plus eksploatacja). Rata kredytu w euro na 30 lat z oprocentowaniem 4% (20 gr spreadu) wynosi 1504 zł. Gdyby kredytobiorca przeznaczył zaoszczędzone na opłatach 100 zł na podniesienie raty kredytowej do 1604 zł, mógłby zaciągnąć kredyt na sumę 320 tys. zł, czyli kupić mieszkanie o 20 tys. droższe, np. w budynku zmodernizowanym. Przy metrażu 50 mkw podnosi to limit ceny na metr o 400 zł. W Suwałkach drożejZgodnie z danymi wykorzystywanymi przy wydawaniu certyfikatów energetycznych, Polska podzielona została na pięć stref klimatycznych, gdzie ilość ciepła (a więc i koszty) potrzebne do ogrzewania są różne. W Warszawie, czyli w strefie III koszty ogrzewania są znacznie niższe niż w północno-wschodniej i południowo-wschodniej części kraju. Dlatego w innych regionach korzyść z tytułu wyboru budynku bardziej nowoczesnego byłaby wyższa. Czytaj też: Jak zatrzymać ciepło i pieniądze w domuTemperatury zewnętrzne w Polsce Strefa klimatyczna Przykładowe miasta Średnia roczna temperatura zewnętrzna (ºC) I Szczecin, Trójmiasto 7,7 II Poznań, Wrocław 7,9 III Kraków, Katowice, Łódź, Warszawa 7,6 IV Białystok, Żywiec 6,9 V Zakopane, Suwałki 5,5 Źródło: Norma PN-EN 12831Kalkulator kosztów energii Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Czego dowiesz się z artykułu? Z czego wynika wysoka sprawność pomp ciepła? Jak prawidłowo dobrać źródło dolne pomp ciepła? Jakie są rodzaje źródła dolnego pompy ciepła? Czym jest źródło górne pompy ciepła? Ile naprawdę kosztuje ogrzewanie i chłodzenie pompą ciepła? Jaki jest koszt instalacji pompy ciepła? Pompy ciepła nie produkują spalin, a ich działanie bazuje na wybranym odnawialnym źródle ciepła, dlatego określa się je mianem proekologicznych. W prawidłowo zaprojektowanej instalacji grzewczej z pompą ciepła, zużycie prądu nie jest duże. Dlaczego? Ponieważ urządzenia pracują na tej samej zasadzie, co domowa chłodziarka i choć wymagają do pracy zasilania elektrycznego, służy ono nie do ogrzewania, lecz jedynie do pompowania darmowego ciepła ze źródła dolnego (gruntu, powietrza, wody gruntowej lub powierzchniowej), do górnego (do instalacji grzewczej w postaci ogrzewania podłogowego, grzejników). Inaczej ujmując - w taki sposób pompują i przekształcają ciepło, czerpane ze źródła o niższej temperaturze (np. gruntu), aby móc ogrzać wnętrze budynku, bądź wodę użytkową w zasobniku, do temperatury komfortu termicznego. Można śmiało powiedzieć, że poprawnie zaprojektowana instalacja grzewcza z pompą ciepła to wyraz dbałości właścicieli o domowe finanse oraz o naturalne środowisko. Z czego wynika wysoka sprawność pomp ciepła? Sprawność pompowania ciepła jest tym większa, im mniejsza jest różnica temperatury między źródłem górnym, stanowiącym w układzie grzewczym odbiornik ciepła, a dolnym, czyli dostawcą ciepła. Działanie urządzeń polega na osiąganiu jak najwyższej sprawności pompowania ciepła, określanej współczynnikiem COP = Q/Qe. Przy czym Q to ilość energii oddanej w postaci ciepła do budynku, zaś Qe to pobrana przez pompę ilość energii elektrycznej. W domowych instalacjach współczynnik COP pompy ciepła ma zazwyczaj wartość 3-4, czyli urządzenie, zużywając 1 kWh energii elektrycznej, oddaje do instalacji ogrzewania 3-4 kWh energii cieplnej. Modele o mocy 7-10 kW przeznaczone są do nowych domów, dobrze zaizolowanych termicznie, o pow. 150-200 m2 (zapotrzebowanie na ciepło zazwyczaj wynosi w nich około 50 W/m2). Potrzebną moc pompy oblicza się tak: np. 180 m2 x 50 W/m2 = 9 kW. Nie ma potrzeby zwiększać jej mocy na potrzeby bo tego, że pompa na krótki czas przełączyła się i podgrzewa wodę do mycia nawet nie zauważymy. Termodynamiczny podgrzewacz wody (pompa ciepła do wykorzystujący powietrze w pomieszczeniu lub z zewnątrz. (fot. De Dietrich) Klucz do sukcesu - prawidłowy dobór źródła dolnego i systemu Na tym etapie należy postępować rozważnie, gdyż wybór owych dwóch najważniejszych elementów przekłada się na wysokość kosztów inwestycyjnych i długotrwałe koszty eksploatacyjne. Każde ze źródeł dolnych ma zalety i wady. Przeczytaj Może cię zainteresować Dowiedz się więcej + Pokaż więcej Źródło dolne pompy ciepła - grunt Zbudowanie właściwego gruntowego źródła dolnego pompy ciepła co prawda zwiększa koszt inwestycyjny, lecz za to zapewnia użytkownikom systemu grzewczego stabilną dostawę energii cieplnej i w miarę stały koszt wytworzenia 1 kWh. W polskich warunkach klimatycznych jest to nie do przecenienia. Chcąc pobierać ciepło z gruntu, można zastosować jeden z systemów: woda/woda - wykorzystujemy ciepło wód gruntowych; potrzebna jest studnia czerpna oraz zrzutowa (do wtłaczania wody z powrotem pod ziemię); solanka/woda - solanka, czyli roztwór glikolu, krąży w pionowym albo w poziomym kolektorze gruntowym. System dwóch studni wymaga wydrążenia dwóch studni o głębokości zazwyczaj 6-15 m (otwory muszą sięgać warstwy wodonośnej). Jedna dostarcza układowi grzewczemu wodę, druga odprowadza ją do gruntu po schłodzeniu przez pompę ciepła. Koszt wykonania studni to średnio ok. 3000 zł. Jeśli niezbędne są głębsze odwierty i droższe pompy głębinowe, a także uzdatnianie wody - koszt systemu rośnie. Kolektor pionowy stosuje się na małych działkach. Do otworów o gł. 30-50 m wkłada się rury w kształcie litery U i układ wypełnia solanką. Ze względu na stabilną temperaturę gruntu na dużej głębokości pompa ciepła działa efektywnie i koszt wytworzenia 1 kWh ciepła jest stały i niedrogi. Feler tego rozwiązania to drogie drążenie sond pionowych (zazwyczaj ok. 20 000 zł). Kolektor poziomy (płaski lub spiralny) kosztuje kilka tysięcy złotych i jest to idealny wybór na duże posesje z gruntem nawodnionym i gliniastym (z 1 m2 takiego gruntu uzyskuje się 30-40 W energii cieplnej, natomiast z piaszczystego i suchego tylko 10-15 W). Kolektor płaski tworzy się z rur PE, prowadzonych poniżej strefy przemarzania gruntu i w odpowiednich odstępach (czyli na gł. 1,5-2,0 m i w odstępach 1-1,5 m). Gdy grunt jest gliniasty i mokry, powierzchnia kolektora powinna być 1,5 razy większa od powierzchni domu (czyli 300 m2 przy domu o pow. 200 m2). Gdy grunt jest piaszczysty i suchy, powierzchnię kolektora trzeba zwiększyć nawet 5 razy, w porównaniu z powierzchnią budynku (zatem aż do 800 m2 przy domu 200 m2). Kolektor spiralny wymaga tylko poprowadzenia rur w rowach w odstępie co najmniej 3 m, co oszczędza wykonawcom zdejmowania grubej warstwy macierzystego gruntu w obrębie źródła dolnego. Gruntowe pompy są efektywne nawet w okresie silnych mrozów, czyli - w przeciwieństwie do wielu pomp powietrznych - mogą być jedynym źródłem ciepła w budynku. To świetne rozwiązanie dla właścicieli domów o dużym zapotrzebowaniu na ciepło. Źródło dolne pompy ciepła - powietrze Źródłem ciepła może być powietrze zewnętrzne, albo wewnętrzne. Powietrzne urządzenia są tańsze i łatwiejsze w montażu (od pomp gruntowych), ponieważ w ich przypadku nie wykonuje się kosztownej instalacji obejmującej źródło dolne (jest nim powietrze otaczające budynek, bądź wypełniające jego pomieszczenia). Poradnik Cenisz nasze porady? Możesz otrzymywać najnowsze w każdy czwartek! Cechuje je jednak niższy współczynnik COP (w odniesieniu od reszty pomp), bowiem efektywność ich pracy zależy od temperatury powietrza zewnętrznego, które, niestety, jest słabym akumulatorem ciepła. Urządzenia uzyskują tylko ok. 1 kJ ciepła podczas schładzania 1 kg powietrza o 1 K. Przy czym 1 m3 powietrza waży zaledwie 1,2 kg, więc urządzenie musi przetworzyć ogromne jego ilości. Kiedy temperatura powietrza wokół domu spada, wyraźnie obniżają się: moc grzewcza i współczynnik COP. Do przyszłych użytkowników należy więc wybór, czy zainstalować wydajniejszą i droższą pompę, która w okresie silnych mrozów ogrzałaby dom do komfortowej temperatury, generując jednak wtedy wyższe koszty (na szczęście, silne mrozy w ostatnich latach są sporadyczne i krótkotrwałe), czy może zastosować układ grzewczy z pompą powietrzną i kotłem, np. na gaz. W takim przypadku pompa ma za zadanie pracować przez większość miesięcy, a gdy temperatura spadnie i przestanie być efektywna, automatyczny regulator uruchomi kooperujący z nią kocioł. Źródło dolne pompy ciepła - woda Znakomicie akumuluje ciepło, więc zasłużenie uznaje się ją za najlepsze źródło dolne - podczas schładzania kilograma wody (1 l) o 1°C (1 K), oddaje ona 4,2 kJ ciepła. Przy tej technologii ciepło można czerpać z wody studziennej, rzeki, stawu, jeziora, nawet ścieków. Wady tego źródła ciepła jest to, że jeśli zawiera nadmierne ilości związków mineralnych, żelaza i manganu, przed wymiennikiem pompy ciepła powinno się zamontować szeregowo tzw. wymiennik pośredni, który powoduje gorsze wykorzystanie ciepła. Zdarza się również, że nagle szwankuje wydajność wód gruntowych, albo studni zrzutowych. Oznacza to kłopoty w instalacji grzewczej, wynikające po prostu z trudnych do przewidzenia zmian w środowisku naturalnym. Odbiornik ciepła, czyli źródło górne w pompie ciepła Pompa ciepła, współpracując z dużym niskotemperaturowym odbiornikiem ciepła, uzyskuje najwyższą sprawność. To z tego powodu najczęściej projektuje się do niej niskotemperaturowe ogrzewanie podłogowe z temperaturą wody 28-35°C i układa je na całej powierzchni posadzek (ewentualnie w ścianach). Dzięki takiej instalacji w cieplejszej połowie roku możliwe jest powierzchniowe chłodzenie pomieszczeń. Jeżeli wykorzystuje się grzejniki, to powinny być odpowiednio duże i dostosowane do pracy z wodą o temperaturze 50-55°C (dopuszcza się maksymalną wartość 65°C). W wielu domach górne źródło ciepła ma postać mieszaną, czyli podłogówkę i grzejniki. Ile naprawdę kosztuje ogrzewanie i chłodzenie pompą ciepła? Specjaliści od systemów grzewczych obliczyli, że roczne koszty ogrzewania budynku instalacją z pompą ciepła o pow. 200 m2 i przygotowywania średnio wynoszą 1500-2000 zł, podczas gdy instalacja gazowa czyni to za ok. 3000 zł, a elektryczna za 6000 zł. W przypadku pompy ciepła, wydatki obejmują również koszt prądu, zużywanego przez pompy górnego i dolnego źródła oraz przez grzałki elektryczne. Pożądane jest dwutaryfowe rozliczanie zużycia energii elektrycznej, bo wtedy opłaty będą najniższe. Oprócz podstawowej funkcji grzewczej, pompa ciepła może chłodzić budynek, a robi to taniej, niż instalacja klimatyzacyjna. Roczne koszty ogrzewania domu instalacją z pompą ciepła o pow. 200 m2 i przygotowania dla niego średnio wynoszą tylko 1500-2000 zł. (fot. Nibe Biawar) Coraz niższy koszt inwestycyjny Jeszcze kilka lat temu oferty instalujących pompy ciepła firm osiągały przedział 70 000-80 000 zł. Obecnie zamykają się w 30 000-40 000 zł, w tym pompa o mocy 7-10 kW to ok. 20 000 zł, zasobnik - 2000-6000 zł, dolne źródło - ok. 15 000 zł. Przy tym rodzaju urządzenia grzewczego nie potrzeba budować komina spalinowego (nie wytwarza ono spalin), ani kotłowni. Technologię pomp ciepła opłaca się zastosować na terenach bez dostępu do sieci gazowej, oraz gdy ewentualne przyłącze gazowe miałoby kilkaset metrów. Wtedy koszty instalacyjne układu grzewczego z pompą ciepła nie są nazbyt wysokie, w porównaniu z systemem z kotłem na gaz, przyjmując, że po pierwsze instalacja gazowa wymaga wykonania przyłącza za 5000-12 000 zł, komina spalinowego za 3000-4000 zł. Potrzebny jest jeszcze kocioł grzewczy i ewentualnie zasobnik (w zależności od rozwiązania) za 5000-12 000 zł. W budynkach o pow. 200 m2, w obu porównywanych tu układach, koszt niezbędnej armatury, ułożenia instalacji podłogowej oraz robocizny będzie podobny. Różnica szybko zwraca się podczas późniejszej eksploatacji. Lilianna Jampolska Roczny koszt ogrzewania domu zbudowanego zgodnie z wymogami energooszczędności nie jest wysoki - to dobra wiadomość Czy można płacić 2500-3000 zł rocznie za ogrzewanie domu? Poznaj opinie inwestorów. Kocioł gazowy, pompa ciepła, kocioł na biomasę, elektryczne kable grzejne, wentylacja mechaniczna z rekuperacją i instalacja fotowoltaiczna - to najpopularniejsze urządzenia w zestawie energetyczno-grzewczym nowoczesnych domów na forum Muratora. Na Forum Muratora dyskutowane są różne aspekty ogrzewania domu, komfortu użytkowania, kosztów. Zróbmy mały przegląd takich zagadnień. Ceny energii ostro idą w górę, ale lektura działu „Ogrzewanie” na stronie może tchnąć optymizmem. Z wypowiedzi użytkowników wynika, że koszty ogrzewania domu i przygotowywania ciepłej wody użytkowej mogą być niskie. Jednak za każdym takim wyliczeniem stoi dobrze zaizolowany dom. Oszczędny jest współczesny dom, bardzo oszczędne są urządzenia grzewcze. A co jeszcze może zrobić właściciel domu? Konsumować świadomie mniej energii – także być oszczędnym. 2500-3000 zł za ogrzewanie domu rocznie Ogrzewanie domu o powierzchni 130-150 m2, zbudowanego zgodnie z warunkami technicznymi obowiązującymi od 2021 r. kosztuje przeciętnie 2500-3000 zł rocznie. Przejście ze standardu budynku WT 2017 (120 kWh/( do WT 2021 (70 kWh/( dało oszczędność w rachunkach o 25-30% i dom wciąż nadal ma jeszcze możliwości oszczędzania! Forumowicz ADI-mistrzu pisze: „U mnie wychodzi za cały rok 2500 zł. Dom o powierzchni 360 m2 ogrzewany tylko gazem. W stu procentach ogrzewanie podłogowe plus wentylacja mechaniczna z rekuperacją. Płyta fundamentowa, na ocieplenie ścian 20 cm styropianu grafitowego klejonego pianką PUR, ocieplenie połaci dachu pianką PUR 20-25 cm, okna trzyszybowe fix. Zimą temperatura ustawiona na 23,5oC, po kocioł wyłącza się i wznawia pracę o rano”. Podobny wynik, choć w znacznie mniejszym domu, uzyskał AdamP: „Od 3 lat grzeję kotłem gazowym dom o powierzchni 192 m2. Rachunek za ogrzewanie (bez ciepłej wody użytkowej) wyniósł 2400 zł za ostatni rok”. Kolejny rekord ustanowił Lesik: „Dom 125 m2. Gotowanie, woda i ogrzewanie za cały rok to ok. 2500 zł za gaz”. Nieco wyższa kwota pada w relacji Jarka, który korzysta z innego źródła ciepła: „Od 3 lat mam pompę ciepła powietrze-woda, powierzchnia ogrzewana to 189 m2, bez fotowoltaiki. Od marca 2020 do marca 2021 (w tym roku zima była dosyć surowa) koszt energii elektrycznej wyniósł 2700 zł”. Dokładnie taką samą kwotę podaje Ben: „Ogrzewanie pompą ciepła. Powierzchnia ogrzewana 140 m2. Koszt ogrzewania i wody użytkowej to 2700 zł w taryfie G11”. Autor: materiały prasowe Vaillant Zamiast zużywać energię elektryczną bezpośrednio, lepiej zainwestować z pompę ciepła. Pompy typu split składają się z dwóch jednostek – parownik i skraplacz znajdują się w osobnych obudowach Czym ogrzewać dom - warunki techniczne 2021 Nowe wymagania co do energooszczędności zawarte w Rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mają jeden niewygodny element. Oprócz dopuszczalnych wartości przenikalności ciepła dla ścian, dachu, okien i drzwi znajdziemy tam maksymalną wartość wskaźnika EP, który określa roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną. Domy, na których budowę chcemy uzyskać zgodę, muszą więc mieć nie tylko dobrze zaizolowane przegrody, ale także wartość wskaźnika EP nie większą niż 70 kWh/( Niestety, nawet gdy wszystkie przegrody mają spełniać wymagania techniczne wskazane w rozporządzeniu, a dom będzie ogrzewany kotłem gazowym, samo zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną do ogrzewania i wentylacji (bez uwzględnienia ciepłej wody użytkowej) może się zbliżyć nawet do 100 kWh/( Aby obniżyć EP, trzeba zastosować dodatkowe środki: zwiększyć udział energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych lub zmniejszyć straty ciepła przez przegrody i wentylację. I tu przykra niespodzianka: popularna pompa ciepła jest zasilana energią elektryczną produkowaną z węgla. Współczynnik nakładu (służący do wyliczenia EP) wynosi dla niej wysokie 3. Za to dla biomasy zaledwie 0,2. Spalanie biomasy i montaż wentylacji mechanicznej z rekuperacją to najprostszy przepis na uzyskanie odpowiednio niskiego wskaźnika EP. Jak budować i spełnić warunki techniczne 2021? Forumowicz Zbyszek pisze: „Wyceniałem różne źródła ogrzewania do mojego domu. Pompa powietrze-powietrze kosztowała 34 tys. zł, gruntowa pompa ciepła prawie 50 tys. zł. Zdecydowałem się na pellet”. Komentarz forumowiczów? „Troszkę Ci się wieki rozjechały. Rozwiązanie na XXI wiek to takie, kiedy nic nie musisz spalać, a masz ciepło - pompa ciepła w różnych wariantach, elektryczne kable grzejne, folie grzewcze na podczerwień, a do tego instalacja fotowoltaiczna”. Zastosowanie fotowoltaiki radykalnie obniża wskaźnik EP oraz rachunki za prąd. UWAGA! Net-billing - zmiana sposobu rozliczania fotowoltaiki! Czy będzie się jeszcze opłacać? dzieli się swoimi przemyśleniami: „Przymierzamy się do budowy domu drewnianego o powierzchni 120 m2 i mamy problem z wyborem ogrzewania. Obok działki mamy gaz i możliwość jego przyłączenia. Czytam o wprowadzeniu nowych wymagań WT 2021 i załamałam się. Wychodzi na to, że budując dom, możemy wybrać albo pompę ciepła, albo mieszkanie w bloku, ponieważ tylko tak można spełnić te normy. Inwestycja w pompę ciepła i rekuperację to koszt ok. 60 tys. zł, a więc w naszym przypadku – dużo”. A jednak to energia elektryczna jest na topie, jeśli chodzi o ogrzewanie domu. Wszelkie formy uzyskiwania ciepła z energii elektrycznej mają sens – piszą na forum. Wykorzystując do ogrzewania energię elektryczną z własnej instalacji fotowoltaicznej, można zasilać pompę ciepła – to najczęściej wybierany wariant ogrzewania na forum. A dzięki montażowi rekuperacji można nie tylko utrzymać wewnątrz domu wysoką jakość powietrza, ale i obniżyć rachunki za ogrzewanie o dobre 30%. Przemek Kardyś: „Zapotrzebowanie na ciepło domu wynosi 34 kWh/( Koszt grzania prądem to ok. 1300 zł rocznie”. Kulibob, który kiedyś palił węglem, pisze: „Dom około 150 m2 powierzchni ogrzewanej. Temperatura wewnątrz 22,5-24oC. Centralne ogrzewanie – podłogówka. Powietrzna pompa ciepła o mocy 2,9 kW, instalacja fotowoltaiczna 4,55 kWp, kolektor słoneczny o powierzchni 7,8 m2. Koza grzewcza 6 kW. Wentylacja mechaniczna z rekuperacją plus gruntowy wymiennik ciepła. Magazyn energii elektrycznej offgrid 2,18 kW”. Tak może być wyposażony energetycznie współczesny dom! Forumowicz Gawel przekonuje niezdecydowanych: „Nie ma co się bać prądu. Grzeję energią elektryczną od 16 lat i jest świetnie pod względem komfortu, trwałości, kosztów inwestycyjnych, ale też eksploatacyjnych. Można obniżyć zużycie prądu o 50%, montując pompę ciepła, a jeśli dołożymy do tego instalację fotowoltaiczną, to mamy darmowe ogrzewanie i energię elektryczną dla domu”. W dodatku pompa ciepła może nam zapewnić chłodzenie pomieszczeń w czasie upału. Przeczytaj też: Program Moje ciepło - jak dostać dofinansowanie do pompy ciepła Na topie wciąż są też kolektory słoneczne. Marcinbbb stwierdza: „Solary przewyższają instalację fotowoltaiczną jakieś 4 razy pod względem sprawności. Tak bardzo grzeją latem zasobnik wody 400 l, że nadmiar muszę kierować na ogrzewanie garażu”. Dodajmy, że wykorzystanie kolektorów słonecznych do podgrzewania wody użytkowej powoduje obniżenie współczynnika EP o 10-20 kWh/( Co, jeśli nie gaz? Jakie ogrzewanie wybrać Czym ogrzewać dom, jeśli nie ma gazu? To klasyczne pytanie zadaje forumowicz Myszcz. Zobaczmy jego relację: „Mam zrobione OZC (obliczenie zapotrzebowania cieplnego). Zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania 21,44 GJ/rok, czyli 5957 kWh/rok. Powierzchnia ogrzewana budynku: 89 m2. Mam dwie opcje: powietrzna pompa ciepła lub ogrzewanie elektryczne (kable). Koszt pompy ciepła z instalacją to około 50 tys. zł netto. Koszt ogrzewania podłogowego z kabli grzejnych to około 14 tys. zł. Różnica między pompą ciepła a kablami grzejnymi – niemal 35 tys. zł. - jest naprawdę duża”. NIE PRZEGAP: Poradniki o POMPACH CIEPŁA Poradniki o FOTOWOLTAICE Poradniki o OGRZEWANIU GAZOWYM Poradniki o OGRZEWANIU OLEJOWYM Poradniki o OGRZEWANIU ELEKTRYCZNYM Ciekawe są odpowiedzi na przedstawiony na forum dylemat. Noc pisze: „Może oferta na pompę ciepła jest za droga? Znajdziesz i tańszą. A wtedy zastanowisz się, czy kupić taniej kable, czy zainwestować teraz wolne pieniądze w pompę ciepła i cieszyć się niskimi rachunkami. Możesz jeszcze grzać prądem (grzałką elektryczną) wodną podłogówkę, a gdy będziesz miał wolne środki, kupisz pompę ciepła. Jeśli teraz zrobisz kable, w zasadzie nie będziesz miał już odwrotu, a energia elektryczna będzie drożeć”. Inny częsty dylemat forumowiczów – czy decydować się na kocioł na paliwa stałe i wtedy budować kotłownię oraz komin. Marcinbbb przestrzega: „Jeśli inwestor przygotował już kotłownię, w projekcie ma też komin. Zainwestowanych pieniędzy nikt nie zwróci. Zamiast komina i kotłowni trzeba było pomyśleć o instalacji fotowoltaicznej o mocy 5 kWp i pompie ciepła w połączeniu z rekuperacją”. Dopowiada Arturo72: „Grzejąc już tylko pompą ciepła (ogrzewanie podłogowe) będziesz miał niskie rachunki. Komin, wiadomo, wyrzucone pieniądze w błoto. W pomieszczeniu po kotłowni można zrobić pralnio-suszarnię”. Świadomość inwestorów jest coraz większa. Świadomy inwestor wybiera nowoczesne urządzenia grzewcze, które zapewnią niski koszt ogrzewania i wysoką korzyść proekologiczną dla środowiska. Gdyby jednak chciał wybierać tylko z myślą o ekologii, utknie w wielkiej dyskusji na Forum Muratora. Co to znaczy ekologiczne źródło ciepła? Samochód elektryczny w Polsce zasilany jest energią elektryczną produkowaną z węgla, energią elektryczną z węgla zasilane są też pompy ciepła. Do produkcji peletów także potrzebne są ogromne ilości energii elektrycznej – znowu z węgla. Nie ma ucieczki z zaklętego kręgu niszczenia środowiska, w którym żyjemy. Nie ma prostych rozwiązań. Najbardziej ekologiczny – mówią forumowicze - może być właściciel domu zużywający świadomie mniej energii. Forumowicze wyczuleni są też na fałsz marketingu. Ekogroszek nie jest eko! Naukowcy z Politechniki Warszawskiej sprawdzili, że ten produkt jest przykładem greenwashingu (inaczej ekościema albo zielone kłamstwo) – niby „lepszy” węgiel emituje nawet czterdzieści razy więcej pyłów niż dopuszcza norma. Nie do 40 mg/m3, lecz nawet ponad 1700 mg/m3! Ekogroszek emituje też rakotwórczy benzopiren – na forum przytacza się te dane i okrasza komentarzami, których nie możemy tu cytować. Także skala sporu na forum między zwolennikami energii elektrycznej a tradycjonalistami chcącymi nadal ogrzewać dom węglem jest bardzo wysoka. Nie brakuje inwektyw i mocnych słów. Ludzie coraz częściej mówią radykalne: NIE dla węgla. Nie chcemy się truć! Nic dziwnego, że forumowicz budowlany_laik pisze: „Moja opinia jest taka, że każdy dom grzany ekogroszkiem czy węglem to dom zły”. A Arturo72, forumowicz znany z bardzo ostrych wpisów, dodaje: „Od 10 lat walczę tutaj z takimi, którzy na szkołę rzucali kamieniami i twierdzą, że wungiel je tuni...”. Autor: Piotr Mastalerz By uzyskać wymagany niski poziom wskaźnika EP należałoby spalać pelety. Nie każdy chce mieć wciąż kotłownię w domu Fotowoltaika i ogrzewanie domu Nie ma przyjemniejszej lektury na forum niż czytanie o rekordowych uzyskach z instalacji fotowoltaicznej. Poprzeczka jest zawieszona wysoko – 1000 kWh z 1 kWp fotowoltaiki w ciągu roku. Forumowicz Voymar z Lubelskiego pisze: „W kwietniu PV o mocy 5,72 kW wyprodukowała 989 kWh. Gdyby nie jeden dzień deszczowy, to byłoby 1000 kWh. Mój maksymalny dzienny uzysk z instalacji to ponad 42 kWh. Przez pięć i pół roku instalacja wyprodukowała 38 320 kWh energii czyli 6967 kWh rocznie, średnio 581 kWh miesięcznie. Średnio 19,14 kWh każdego dnia”. Forumowicz magdaseb z Chełmna podaje swoje wyniki: „12 września osiągnąłem magiczne 1000 kWh z 1 kWp - mam instalację na gruncie. Druga instalacja na dachu w tym samym czasie miała uzysk 951 kWh z 1 kWp”. A dyskusja na forum koncentruje się na tym, jak dużo trzeba zainwestować w domowe instalacje, by cieszyć się niskimi rachunkami. Pompa ciepła z zasobnikiem ciepłej wody użytkowej to koszt minimum 30 tys. zł. Instalacja fotowoltaiczna o mocy 10 kWp – 40-50 tys. zł. Wentylacja mechaniczna z rekuperacją – około 25 tys. zł. To są inwestycje, których zwrot powinien nastąpić po kilku latach. Autor: Andrzej Papliński Ogrzewanie domu - dylematy właścicieli domów Nie tylko miesięczny koszt ogrzewania się liczy – zauważają forumowicze - ale też koszt inwestycji. Jeśli ktoś zamontuje zwykłe elektryczne grzejniki konwekcyjne, wyda zdecydowanie mniej niż na pompę ciepła czy kocioł gazowy. Pisze forumowicz GOSC: „Koszt ogrzewania powinno się liczyć tak: koszt inwestycyjny, np. 30 tys. zł na taki czy inny kocioł lub pompę ciepła; koszt roczny nośnika energii, czyli ile kosztuje energia elektryczna, ile węgiel, gaz, itp.; dziesięcioletni czas obliczania kosztów energii oraz kosztów instalacji. Dopiero teraz wiemy, ile wychodzi średnio - rocznie, miesięcznie - koszt ogrzewania domu. Podawanie np. 1000 zł za sezon nic nie daje! Jeden zainwestował w pompę ciepła 30 tys. zł i rocznie za energię elektryczną płaci 1000 zł, a drugi kupił śmieciucha za 1500 zł i za węgiel płaci 1200 zł. Kto zapłaci mniej?” Druga taryfa – tańsza, ale czy wygodna? Wiele satysfakcji mają właściciele domów z tego, że urządzenie grzewcze lub pralkę i zmywarkę włączają tylko w drugiej taryfie (w taryfie G12 doba jest podzielona na dwie strefy czasowe – tańszą nocną i droższą dzienną, przy czym droższa obowiązuje dla 14 godzin w ciągu doby). Forumowicz zauważa jednak, że to niewygodne: „Nie będę czekać na drugą taryfę w dzień lub w nocy. Ogrzewanie musi być w stałej gotowości. W drugiej taryfie możesz sobie włączać zmywarkę lub pralkę, ale nie kocioł grzewczy”. Z taką wypowiedzią polemizuje forumowicz o nicku Grisza: „Mam G12, niczego nie pilnuję i nie dostosowuję, reszta domowników nie ma nawet pojęcia, jaką mamy taryfę i kiedy jest tanio, a kiedy drogo. Nie czekam na okienko, aby ugotować obiad, wyprasować koszule czy zrobić pranie. Rachunek? Dużo niższy niż przy G11”. Thor01 też uważa, że oszczędności dzięki drugiej taryfie są okupione mniejszym komfortem: „Nie wyobrażam sobie, abym czekał z koszeniem do soboty, gdy ma dziś na przykład padać. Podobnie pranie, prasowanie, zmywarka. Dlatego pewnie zapłaciłbym więcej za energię niż w taryfie G11 bez tańszej strefy nocnej”. Kaizen nie dostrzega takich trudności: „Ja mam 21% zużycia w pierwszej droższej taryfie. Centralne ogrzewanie i grzanie wody użytkowej w 100 procentach w drugiej tańszej. Pralkę i zmywarkę w 95% użytkuję w tańszej taryfie (głównie opóźniony start). Reszta, w tym chłodzenie klimatyzacją według potrzeb - bez patrzenia na zegarek”.

miesięczny koszt ogrzewania domu wynosi 400